Historia miasta

Zachowane materiały źródłowe nie pozwalają na dokładne ustalenie kiedy Mysłowicom nadano prawa miejskie. Przypuszczalnie na terenie obecnego śródmieścia Mysłowic już w XII/XIII wieku istniała osada rolniczo-rybacka. Miasto powstało na przełomie XIII i XIV w. Lokacja Mysłowic jako miasta na prawie niemieckim miała miejsce pomiędzy 1260 a 1306 r. Według L. Musioła miała ona miejsce w latach 1260-1280; natomiast innego zdania jest R. Garbiec wskazując na lata 1300-1306.

Najstarszy dokument wymieniający nazwę Mysłowice, w związku z miejscowym plebanem Hunoldem, pochodzi z 1308 roku. Z kolei z 15 grudnia 1360 roku pochodzi dokument wystawiony przez księcia opawsko-raciborskiego Mikołaja II, wymieniający expressis verbis miasto Mysłowice, jako posiadające już od dawna przywileje prawa niemieckiego. Wytyczono tu również granice ziemi mysłowickiej, której centralnym ośrodkiem było samo miasto, wówczas już będące własnością prywatną. Najstarszym wciąż istniejącym miejscem kultu w mieście jest kościół pw. Świętego Krzyża, który powstał na początku XIV wieku- pierwotnie drewniany, po spaleniu został odbudowany ok. 1810 roku. W związku z rozbudową miasta w XIV wieku wzniesiono także kościół pw. Narodzenia NMP.

Pochodzenie nazwy miejscowości nie jest jednoznaczne i równolegle funkcjonuje na ten temat kilka teorii. Nazwa miejscowa Mysłowice pochodzi od starosłowiańskiego imienia Mysław, Mysł lub Miłosław. Końcówka „ice” lub jej staropolska starsza wersja („icze”) charakterystyczna jest dla słowiańskich nazw patronimicznych wywodzących się od osad rodowych. Oznacza ona potomków założyciela lub właściciela miasta, czyli „Mysłowiczów”. Domniemany założyciel miejscowości rycerz Mysław miał, wedle jednej z wersji, stanowić wzór dla wizerunku męskiej głowy z herbu Mysłowic.

Tekst oraz zdjęcia pochodzą z witryny: www.wikipedia.pl